Μια βόλτα στο μουσείο
Γράφει η Πηνελόπη Γιαλελή
Το θέμα της επιστροφής των μαρμάρων του παρθενώνα οδήγησε πριν από δύο χρόνια, τον Ιανουάριο του 2009 στην κατασκευή του μουσείου της Ακροπόλεως. Πρόκειται για ένα χώρο στη νότια κλιτύ της Ακροπόλεως στο οικόπεδο του πρώην στρατοπέδου Μακρυγιάννη, σε ευθεία...
απόσταση διακοσίων ογδόντα μέτρων από των Παρθενώνα. Πρωτού ακόμη ο επισκέπτης μπει και πληρώσει εισητήριο, βλέπει να ξετυλίγεται κυριολεκτικά κάτω απ' τα πόδια του ένα κομμάτι της ζωής του τέταρτου αιώνα! Το τζάμι στο δάπεδο, επιτρέπει στα περίεργα μάτια των επισκεπτών να αγκαλιάσουν και να παρατηρήσουν αρχαίες κατοικίες και λουτρά που έφεραν στο φως οι αρχαιολόγοι. Το εσωτερικό του μουσείου, βέβαια, δεν υστερεί σε ομορφιά και πληροφορίες για κάθε τι που αφορά την Ακρόπολη. Στο ισόγειο, εκτός από το πωλητήριο, το αναψυκτήριο, το βεστιάριο και τον προθάλαμο, προχωρώντας, συναντά κανείς την αίθουσα κλιτύων, εικονικό θέατρο και αίθουσα περιοδικών εκθέσεων. Μπορεί κανείς να δει την Ακρόπολη ξεκινώντας από την πρώτη της μορφή και να την ακολουθήσει στο ταξίδι για την διαμόρφωσή της όπως είναι σήμερα, μετά από εμπρησμούς, μετατροπή σε εκκλησία της Παναγίας της Αθηνιώτισσας, σε μουσουλμανικό ναό, ανατίναξη, λεηλασίες... Πως επιβίωσε και έφτασε στα χέρια μας. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Παρέχονται και πληροφορίες για την ζωή τον τέταρτο αιώνα π.Χ., έτσι μαθαίνουμε για τις συνήθειες των κοριτσιών σχετικά με το γάμο, τα αφιερώματα στους Θεούς και τη δράση του Ασκληπιού. Στον πρώτο όροφο,πέραν απ' την αίθουσα την περί του ναού της Αθηνάς νίκης, περνούσε κανείς λίγα λεπτά στον πέμπτο αιώνα π.Χ, για να καταλήξει μετά στις αίθουσας που περιελάμβαναν τα αρχαϊκά, το ερέχθειον και τα προπύλαια. Στον δεύτερο, δέσποζε η αίθουσα πολυμέσων με την ιστορία του μνημείου και την αναλυτική και ενδιαφέρουσα "εξήγηση" των έργων τέχνης καθώς και εστιατόριο για ξεκούραση, ενώ στον τρίτο το ενδιαφέρον συγκεντρωνόταν στην αίθουσα του Παρθενώνα. Πέρα από τις ψυχρές περιγραφές του κτιρίου, τα αγάλματα ήταν υπέροχα και ο χώρος ήταν άψογα διαμορφωμένος για να τα φιλοξενήσει. Γλυπτά μεγάλου ύψους που αναπαριστούσαν μυθικές μορφές και θεούς, μπορεί να μην ήταν όλα ολόκληρα, μα ήταν το δίχως άλλο μεγαλόπρεπα στοιχεία ενός πολιτισμού σημαντικού. Δουλεμένα ως τη λεπτομέρεια, απ όλες τις πλευρές, παρά τα κομμάτια που σε αρκετές περιπτώσεις έλειπαν, έδιναν την αίσθηση ενός προσεγμένου συνόλου και μιας διαφορετικής αντίληψης του κόσμου. Οι μορφές ξάφνιαζαν με την τελειότητα και την εκφραστικότητά τους. Ιδιαίτερη εντύπωση μου προξένησαν οι αναπαραστάσεις μάχης κενταύρων και λασιθών, όπως επίσης, μια σφαίρα με χαραγμένα περίτεχνα σύμβολα μαγείας, μορφές θεοτήτων, όπως ο Διόνυσος, η Αθηνά και η Άρτεμις και φυσικά οι πανέμορφες καρυάτιδες. Πρέπει, να παρατηρήσω, βέβαια, πως το κενό στη θέση όπου θα έπρεπε να βρίσκεται αυτή που είναι στο Βρετανικό μουσείο, μου δημιούργησε μια στενάχωρη διάθεση.. Πραγματικά λείπει από τη θέση της και είναι καιρός να επιστρέψει μια που το μουσείο μοιάζει κάτι παραπάνω από έτοιμο να τη δεχτεί. Η τοποθεσία, η ατμόσφαιρα, το καλοστημένο "σκηνικό" που προσέλκυσαν το ενδιαφέρον και των τουριστών( παρά την εποχή) κάνουν την βόλτα στο μουσείο να μοιάζει περισσότερο με περίπατο στο χρόνο και τα στάδια αλλαγής της Ακροπόλεως.
Το θέμα της επιστροφής των μαρμάρων του παρθενώνα οδήγησε πριν από δύο χρόνια, τον Ιανουάριο του 2009 στην κατασκευή του μουσείου της Ακροπόλεως. Πρόκειται για ένα χώρο στη νότια κλιτύ της Ακροπόλεως στο οικόπεδο του πρώην στρατοπέδου Μακρυγιάννη, σε ευθεία...
απόσταση διακοσίων ογδόντα μέτρων από των Παρθενώνα. Πρωτού ακόμη ο επισκέπτης μπει και πληρώσει εισητήριο, βλέπει να ξετυλίγεται κυριολεκτικά κάτω απ' τα πόδια του ένα κομμάτι της ζωής του τέταρτου αιώνα! Το τζάμι στο δάπεδο, επιτρέπει στα περίεργα μάτια των επισκεπτών να αγκαλιάσουν και να παρατηρήσουν αρχαίες κατοικίες και λουτρά που έφεραν στο φως οι αρχαιολόγοι. Το εσωτερικό του μουσείου, βέβαια, δεν υστερεί σε ομορφιά και πληροφορίες για κάθε τι που αφορά την Ακρόπολη. Στο ισόγειο, εκτός από το πωλητήριο, το αναψυκτήριο, το βεστιάριο και τον προθάλαμο, προχωρώντας, συναντά κανείς την αίθουσα κλιτύων, εικονικό θέατρο και αίθουσα περιοδικών εκθέσεων. Μπορεί κανείς να δει την Ακρόπολη ξεκινώντας από την πρώτη της μορφή και να την ακολουθήσει στο ταξίδι για την διαμόρφωσή της όπως είναι σήμερα, μετά από εμπρησμούς, μετατροπή σε εκκλησία της Παναγίας της Αθηνιώτισσας, σε μουσουλμανικό ναό, ανατίναξη, λεηλασίες... Πως επιβίωσε και έφτασε στα χέρια μας. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Παρέχονται και πληροφορίες για την ζωή τον τέταρτο αιώνα π.Χ., έτσι μαθαίνουμε για τις συνήθειες των κοριτσιών σχετικά με το γάμο, τα αφιερώματα στους Θεούς και τη δράση του Ασκληπιού. Στον πρώτο όροφο,πέραν απ' την αίθουσα την περί του ναού της Αθηνάς νίκης, περνούσε κανείς λίγα λεπτά στον πέμπτο αιώνα π.Χ, για να καταλήξει μετά στις αίθουσας που περιελάμβαναν τα αρχαϊκά, το ερέχθειον και τα προπύλαια. Στον δεύτερο, δέσποζε η αίθουσα πολυμέσων με την ιστορία του μνημείου και την αναλυτική και ενδιαφέρουσα "εξήγηση" των έργων τέχνης καθώς και εστιατόριο για ξεκούραση, ενώ στον τρίτο το ενδιαφέρον συγκεντρωνόταν στην αίθουσα του Παρθενώνα. Πέρα από τις ψυχρές περιγραφές του κτιρίου, τα αγάλματα ήταν υπέροχα και ο χώρος ήταν άψογα διαμορφωμένος για να τα φιλοξενήσει. Γλυπτά μεγάλου ύψους που αναπαριστούσαν μυθικές μορφές και θεούς, μπορεί να μην ήταν όλα ολόκληρα, μα ήταν το δίχως άλλο μεγαλόπρεπα στοιχεία ενός πολιτισμού σημαντικού. Δουλεμένα ως τη λεπτομέρεια, απ όλες τις πλευρές, παρά τα κομμάτια που σε αρκετές περιπτώσεις έλειπαν, έδιναν την αίσθηση ενός προσεγμένου συνόλου και μιας διαφορετικής αντίληψης του κόσμου. Οι μορφές ξάφνιαζαν με την τελειότητα και την εκφραστικότητά τους. Ιδιαίτερη εντύπωση μου προξένησαν οι αναπαραστάσεις μάχης κενταύρων και λασιθών, όπως επίσης, μια σφαίρα με χαραγμένα περίτεχνα σύμβολα μαγείας, μορφές θεοτήτων, όπως ο Διόνυσος, η Αθηνά και η Άρτεμις και φυσικά οι πανέμορφες καρυάτιδες. Πρέπει, να παρατηρήσω, βέβαια, πως το κενό στη θέση όπου θα έπρεπε να βρίσκεται αυτή που είναι στο Βρετανικό μουσείο, μου δημιούργησε μια στενάχωρη διάθεση.. Πραγματικά λείπει από τη θέση της και είναι καιρός να επιστρέψει μια που το μουσείο μοιάζει κάτι παραπάνω από έτοιμο να τη δεχτεί. Η τοποθεσία, η ατμόσφαιρα, το καλοστημένο "σκηνικό" που προσέλκυσαν το ενδιαφέρον και των τουριστών( παρά την εποχή) κάνουν την βόλτα στο μουσείο να μοιάζει περισσότερο με περίπατο στο χρόνο και τα στάδια αλλαγής της Ακροπόλεως.
Read more: http://www.enimerwsi.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου