ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΜΕ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΒΑΘΟΣ

ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΜΕ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΒΑΘΟΣ| 

του Μενέλαου Παπαϊωάννου
Οι πρόσφατες κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις στην πατρίδα μας, απέδειξαν με εμφατικό τρόπο όχι μόνο την αδυναμία μας να ανταποκριθούμε σε ένα στοιχειώδες πλαίσιο ένταξης στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα, αλλά και το αβαθές των αντιστάσεων απέναντι σε φαινόμενα ληστρικής εκμετάλλευσης των ενδογενών αδυναμιών του ελληνικού πολιτικού γίγνεσθαι.
 Δε μπόρεσε κανένα κομμάτι του κοινωνικού μας ιστού να αντισταθεί στα φαινόμενα σήψης, αφού για δεκαετίες τα κάλυπτε κάτω από το χαλί της εφήμερης και ψευδεπίγραφης ευδαιμονίας, και όλα αυτά υπό το άγρυπνο και χαιρέκακο μάτι των <<συμμάχων>> μας, οι οποίοι δεν έχασαν φυσικά την ευκαιρία να ασελγήσουν σε ένα πτώμα, με τα απωθημένα που ένας επιμελής νεαρός κουβαλάει απέναντι στον τετραπέρατο πλην οκνηρό συμμαθητή του.

Επωφελούμενοι από τη δαιμονιώδη ταχύτητα με την οποία κινούνται σήμερα οι οικονομικές εξελίξεις, έδωσαν ένα ηχηρό χαστούκι στην υπερφίαλη και ανέξοδη αμπελοφιλοσοφία μας περί δήθεν ελληνικής ιδιοσυγκρασίας και μας έριξαν στο καναβάτσο.

Αυτό που θα περίμενε κανείς δεν είναι η αντίδραση του φαύλου πολιτικού συστήματος που είχε δείξει δείγματα γραφής - ή καλύτερα αδυναμίας γραφής  και ανάγνωσης-, δεν νομίζω ότι κατά βάθος ο Έλληνας θα πίστευε στη δυνατότητα εξεύρεσης λύσεων από τη νομοθετική και εκτελεστική εξουσία, καθόσον δεν σταμάτησε ποτέ να απομυζά και ο ίδιος τα κρατικά αποθεματικά με την απροκάλυπτη συγκατάνευσή της. 
Οι πολλοί ενθυλάκωναν τα ολίγα κάνοντας τον Κινέζο για τους εκλεκτούς που καταλήστευαν τα πολλά και όλοι μαζί τα βρήκαμε δυστυχώς μπροστά μας.

Η <<άλλη πλευρά>> όμως; Αυτοί που αυτάρεσκα αποκαλούν τους εαυτούς τους <<προοδευτικούς>>  και  <<διανοούμενους>>  πού είναι κρυμμένοι τόσον καιρό;
Πόσο ακόμα θα αντέχουν ερμητικά κλεισμένοι στο καβούκι τους, αδυνατώντας να απαντήσουν στα αδυσώπητα κελεύσματα των καιρών;

H ανυπαρξία εξωτερίκευσης της νοήμονος ενέργειας των ντόπιων πρωτοποριών -και δεν εννοώ τα παιδάκια που με δονκιχωτισμό χτίζουν τρομοκρατικές οργανώσεις της μιας νύχτας- συνιστά νομίζω μια κεφαλαιώδη παράμετρο στο παιχνίδι της απαλλοτρίωσης της ελληνικής περιουσίας και της συντριβής της αξιοπρέπειάς μας.

Ο πνευματικός κόσμος, το επιστημονικό δυναμικό μας, έχουμε την ανάγκη να εκφράσει την επαναστατική αντεπίθεση που θα καθοδηγήσει τη ζαλισμένη από τα συνεχή χτυπήματα κοινωνία και να δώσει το ερέθισμα να χτυπήσει μέσα μας ξανά η καμπάνα της αισιόδοξης και πειστικής προοπτικής.

Εξέγερση με ψυχή αλλά πάνω από όλα με το βάθος της πνευματικότητας των ανθρώπων της νόησης είναι το πρόσταγμα της ιστορίας που αναμένει μια δυναμική και αποστομωτική ρεβάνς.