Ο ΕΝΔΕΛΕΧΗΣ
ΠΕΡΙ ΔΙΟΔΙΩΝ…
Θα ήθελα να καταθέσω την άποψή μου για το πολύκροτο αυτό θέμα των διοδίων που απασχολεί την κοινωνία μας γενικότερα αυτό το χρονικό διάστημα και που αναδείχθηκε λόγω της κρίσης που μαστίζει τον τόπο μας, όχι μόνο της οικονομικής, άλλα και της αρνητικής κρίσης των πολιτών απέναντι σε οτιδήποτε λειτουργεί σ’ αυτή τη χώρα, τη πρόσφατη σύλληψη του Κου Γκλέτσου ( κάτι που μου θύμισε συλλήψεις και φωτογραφίες Κούβελα το πάλαι ποτέ πάνω στους εκσκαφείς ) αλλά και τη στρεβλή κατάσταση που επικρατεί έτσι κι αλλιώς στους διεθνής αυτοκινητοδρόμους μας. Μ’ ένα απλό παράδειγμα δεν μπορεί κάποιος από το Αιγίνιο που κατευθύνεται για Θες/νίκη να πληρώνει ίδια διόδια μ’ αυτόν που έρχεται από Βέροια .
Δεν μπορεί κάποιος να πληρώνει διόδια για μία οδό που είναι υπό κατασκευή.
Δεν μπορεί κάποιος να πληρώνει διόδια σ’ έναν οδικό άξονα όπου δεν έχουν δημιουργηθεί ακόμη οι στοιχειώδεις υποδομές αρωγής για τους διερχόμενους οδηγούς.
Δεν μπορεί κάποιος να ταξιδεύει στον ημιτελή άξονα Αθηνών – Θες/νίκης και να έχει να αντιμετωπίσει τον βραχνά των υψηλών τιμών των καυσίμων και παράλληλα τα υπέρογκα διόδια. Όπως όμως δεν μπορεί κάποιος που ζει
στη νησιωτική Ελλάδα ή που δεν χρησιμοποιεί το διεθνές οδικό δίκτυο της Ελλάδας να πληρώνει για όλη του τη ζωή φόρους για τη κατασκευή και τη συντήρησή του. Θα μπορούσατε να μου αναφέρεται κι εσείς χίλια δυο στρεβλά ακόμη που συμβαίνουν σ’ αυτό το θέμα. Και η απάντηση των ιθυνόντων; Υπεγράφησαν συμβάσεις από άλλους και πρέπει να τηρηθούν, διαφοροποιήθηκε ανοδικά το επιτόκιο των τραπεζικών δανείων των κατασκευαστικών εταιρειών, όπως και έλλειψη ρευστότητας αυτών, η οικονομική κρίση και πάει λέγοντας, όπου μπορεί να βρεις πολλά δίκαια μα και πάρα πολλά άδικα. Κάποιος βέβαια τα πληρώνει όλα αυτά και ξέρετε ποιος . Μα επιτέλους δεν μπορούμε να ρίξουμε μια ματιά στο τι γίνεται στην Ευρώπη; Μήπως υπάρχουν και δικαιότεροι τρόποι λειτουργίας των Διεθνών Οδικών αξόνων; Μία άποψη του πως μπορούν να πληρώνονται τα διόδια όπως συμβαίνει και αλλού είναι η εξής: Μπαίνεις στην είσοδο της Εγνατίας οδού στην Ηγουμενίτσα, παραλαμβάνεις από το αυτόματο μηχάνημα στα διόδια το μαγνητικό σου εισιτήριο και φεύγεις, από όποια έξοδο βγεις από τον αυτοκινητόδρομο επικυρώνεις το εισιτήριο με το οποίο μπήκες και πληρώνεις τη χιλιομετρική απόσταση που διήνυσες σ’ αυτόν κι όχι πληρώνοντας διόδια σε σημεία όπου έχει ορίσει ο εκάστοτε τυχόν αρμόδιος με βάση την υψηλή συχνότητα διέλευσης των οχημάτων. Όλα αυτά βέβαια με την προυπόθεση ότι ο αυτοκινητόδρομος έχει όλα αυτά τα διεθνή στάνταρ ασφαλείας και υποδομών που είναι απαραίτητα για να λειτουργήσει και ότι οι εισπράξεις θα διατίθενται για τη συντήρηση αυτού και για τους μισθούς του προσωπικού που τον εποπτεύουν. Ας υπάρξει λοιπόν μια νέα προγραμματική συμφωνία μεταξύ πολιτείας και κατασκευαστών εφ’ όλης της ύλης πάνω στα καινούργια δεδομένα που έχουν δημιουργηθεί. Ώσπου να βρεθούνε οι απαραίτητες λύσεις σ’ αυτά τα ζητήματα και θα συνεχίζεται αυτή η αδικία, θα εξακολουθεί να υπάρχει αυτήν η με διάφορες μορφές δικαιολογημένη διαμαρτυρία αυτών που πληρώνουν το μάρμαρο.
Δεν μπορεί κάποιος να πληρώνει διόδια για μία οδό που είναι υπό κατασκευή.
Δεν μπορεί κάποιος να πληρώνει διόδια σ’ έναν οδικό άξονα όπου δεν έχουν δημιουργηθεί ακόμη οι στοιχειώδεις υποδομές αρωγής για τους διερχόμενους οδηγούς.
Δεν μπορεί κάποιος να ταξιδεύει στον ημιτελή άξονα Αθηνών – Θες/νίκης και να έχει να αντιμετωπίσει τον βραχνά των υψηλών τιμών των καυσίμων και παράλληλα τα υπέρογκα διόδια. Όπως όμως δεν μπορεί κάποιος που ζει
στη νησιωτική Ελλάδα ή που δεν χρησιμοποιεί το διεθνές οδικό δίκτυο της Ελλάδας να πληρώνει για όλη του τη ζωή φόρους για τη κατασκευή και τη συντήρησή του. Θα μπορούσατε να μου αναφέρεται κι εσείς χίλια δυο στρεβλά ακόμη που συμβαίνουν σ’ αυτό το θέμα. Και η απάντηση των ιθυνόντων; Υπεγράφησαν συμβάσεις από άλλους και πρέπει να τηρηθούν, διαφοροποιήθηκε ανοδικά το επιτόκιο των τραπεζικών δανείων των κατασκευαστικών εταιρειών, όπως και έλλειψη ρευστότητας αυτών, η οικονομική κρίση και πάει λέγοντας, όπου μπορεί να βρεις πολλά δίκαια μα και πάρα πολλά άδικα. Κάποιος βέβαια τα πληρώνει όλα αυτά και ξέρετε ποιος . Μα επιτέλους δεν μπορούμε να ρίξουμε μια ματιά στο τι γίνεται στην Ευρώπη; Μήπως υπάρχουν και δικαιότεροι τρόποι λειτουργίας των Διεθνών Οδικών αξόνων; Μία άποψη του πως μπορούν να πληρώνονται τα διόδια όπως συμβαίνει και αλλού είναι η εξής: Μπαίνεις στην είσοδο της Εγνατίας οδού στην Ηγουμενίτσα, παραλαμβάνεις από το αυτόματο μηχάνημα στα διόδια το μαγνητικό σου εισιτήριο και φεύγεις, από όποια έξοδο βγεις από τον αυτοκινητόδρομο επικυρώνεις το εισιτήριο με το οποίο μπήκες και πληρώνεις τη χιλιομετρική απόσταση που διήνυσες σ’ αυτόν κι όχι πληρώνοντας διόδια σε σημεία όπου έχει ορίσει ο εκάστοτε τυχόν αρμόδιος με βάση την υψηλή συχνότητα διέλευσης των οχημάτων. Όλα αυτά βέβαια με την προυπόθεση ότι ο αυτοκινητόδρομος έχει όλα αυτά τα διεθνή στάνταρ ασφαλείας και υποδομών που είναι απαραίτητα για να λειτουργήσει και ότι οι εισπράξεις θα διατίθενται για τη συντήρηση αυτού και για τους μισθούς του προσωπικού που τον εποπτεύουν. Ας υπάρξει λοιπόν μια νέα προγραμματική συμφωνία μεταξύ πολιτείας και κατασκευαστών εφ’ όλης της ύλης πάνω στα καινούργια δεδομένα που έχουν δημιουργηθεί. Ώσπου να βρεθούνε οι απαραίτητες λύσεις σ’ αυτά τα ζητήματα και θα συνεχίζεται αυτή η αδικία, θα εξακολουθεί να υπάρχει αυτήν η με διάφορες μορφές δικαιολογημένη διαμαρτυρία αυτών που πληρώνουν το μάρμαρο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου